Bolesny bark

Bark, a właściwie kompleks barkowy składa się z wielu struktur anatomicznych: stawu mostkowo-obojczykowego, stawu barkowo-obojczykowego, stawu łopatkowo-żebrowego, stawu ramiennego oraz tkanek miękkich. Tak złożona budowa pozwala na wykonywanie wielopłaszczyznowych ruchów, niestety predysponuje również do wielu patologii. Zaburzenie funkcji jednej struktury powoduje zmiany w pracy całego układu i wywołuje dolegliwości bólowe.

Do najczęstszych patologii w obrębie barku należą:

Uszkodzenia stożka rotatorów

Stożek rotatorów składa się z czterech mięśni: m. nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, podłopatkowego i obłego mniejszego. Odpowiada on za stabilność i ruchomość stawu barkowego. Do uszkodzenia tych struktur może dojść w wyniku nagłego urazu lub w wyniku długotrwałych przeciążeń i mikrourazów. W zależności od stopnia możemy mówić o całkowitym lub częściowym uszkodzeniu. Zależnie od mięśnia i miejsca urazu ból może pojawiać się w różnych momentach w czasie ruchu stawu barkowego.

Uszkodzenie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia przyczepia się do guzka nadpanewkowego łopatki i przebiega w bruździe międzyguzkowej kości ramiennej. Najczęściej ścięgno ulega uszkodzeniu w miejscu przejścia w bruździe międzyguzkowej. Często występuje wraz z uszkodzeniem stożka rotatorów. Ból towarzyszący urazowi pojawia się na przedniej części przedramienia w czasie oporowanego zgięcia stawu łokciowego.

Zamrożony bark

Stan wynikający ze znacznego obkurczenia torebki stawu ramiennego o nieznanej etiologii. Czasami występuje w następstwie urazu i unieruchomienia w tej okolicy. Objawami charakterystycznymi dla zamrożonego barku są postępujące ograniczenie ruchów czynnych i biernych oraz ból nasilający się w nocy.

Zespół ciasnoty podbarkowej

Wynika z dolegliwości wywołanych kompresją na struktury znajdujące się w przestrzeni podbarkowej. Przyczyną jest zmniejszenie odległości pomiędzy wyrostkiem barkowym a głową kości ramiennej. Najczęściej podrażnieniu ulega ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego lub kaletka podbarkowa. Ból wynikający z podrażnienia tych elementów powoduje ograniczenie ruchomości, dalsze przykurczenie mięśni i pogłębianie patologii.

We wszystkich tych przypadkach ważne jest wdrożenie indywidualnie dobranego postępowania rehabilitacyjnego. Biorąc pod uwagę fakt, że długotrwałe unieruchomienie barku powoduje pogłębianie się zmian, priorytetem jest zmniejszenie dolegliwości bólowych i odzyskanie jak największej ruchomości kompleksu barkowego. W tym celu używamy odpowiednich technik terapii manualnej oraz zabiegów fizykalnych. W dalszym planie leczenia skupiamy się na odtworzeniu stabilności stawu oraz przywróceniu siły mięśniowej poprzez zastosowanie technik neurofizjologicznych oraz treningu funkcjonalnego.

Zapraszamy do Impulsu Gabinetu Rehabilitacji w Gdańsku!

Komentarze zostały zablokowane.